ایران بعد از انقلاب را چه کسی خواهد نوشت؟
استاد انقلابمان دکترای علوم سیاسی است و من بر خلاف دوستانم که بسیار به او بدبین هستند نمیدانم چرا بیهوده دوستش دارم. نصف نمرهی پایان ترم مختص کنفرانس است و من کتاب (( ایران بین دو انقلاب )) اثر پروفسور " یرواند آبراهامیان " را به عنوان منبع انتخاب کردم. این کتاب بخشی به نام" مخالفان " دارد که به بررسی سازمانها و گروههای مخالف رژیم پس از کودتای 1332 تا انقلاب 1357 میپردازد. از قبل برای بچهها توضیح میدهم که به دلیل حجم زیاد کتاب، تنها (نقل) میکنم و فرصتی برای پرداختن به نظرات شخصی خویش ندارم. به "سازمان چریکهای فدایی" میرسم...رهبران سازمان را یکی یکی نام میبرم ..." بیژن جزنی " ... صدایم میلرزد و مکث میکنم....به استاد نگاه میاندازم، سرش را به علامت تایید پایین میآورد.
از "جبههی ملی" میگویم و رهبران و اعضای مهماش را تک تک نام میبرم.... بیاختیار میگویم (( و کسی که نامش برای همهی ما آشناست)) : " داریوش فروهر"....... و اشک در چشمانم حلقه میزند...میخواهم "پروانه" را هم بگویم اما... من تنها (نقل) میکنم و در کتاب از "پروانه فروهر" نامی برده نشده! انگار اصلن چنین کسی وجود نداشته...
دلم میخواهد از خون ناحق داریوش و پروانه بگویم، از فداییان بعد از انقلاب و خاوران...دلم میخواهد فریاد بزنم و برای آنها که جز کتابهای تاریخ سانسور شدهی آموزش و پرورش چیزی نخوانده و نمیدانند بگویم که بعد از انقلاب بر سر مخالفان چه آمد...اما این کتاب تنها به بررسی وقایع میان انقلاب مشروطه و انقلاب 57 میپردازد و به بعد از آن کاری ندارد....... من تنها (نقل) میکنم!!!
